Po pierwsze – nie dawajmy żadnych nieproszonych rad.
Żadnych „na twoim miejscu”, żadnych „mnie pomogło to i tamto”.
W wielu kulturach mamy tendencję do licytowania się na cierpienie.
Ktoś mówi, że przechodzi trudny czas, a my natychmiast odpowiadamy:
„To nic takiego, ja miałem gorzej i dałem radę”.
Albo w drugą stronę – rzucamy „złotą” radę, która ma pomóc, a w rzeczywistości tylko oddala nas od drugiej osoby.
Tymczasem osoba z depresją nie potrzebuje gotowych rozwiązań,
ale uważności, zrozumienia i obecności.
Zamiast doradzać – słuchaj i zauważaj
Wystarczy proste zdanie:
„Widzę cię. Czego potrzebujesz? Co mogę dla ciebie zrobić”?
To daje poczucie, że ktoś naprawdę przy nas jest.
Nie musimy mieć odpowiedzi na wszystko – wystarczy, że jesteśmy.
Technika „drugiej strony medalu”
Pomocna może być również tak zwana technika drugiej strony medalu.
Zamiast skupiać się na tym, czego ktoś nie zrobił,
zauważmy to, co udało mu się osiągnąć mimo wszystko.
Przykład:
- „Nic nie robię, jestem do niczego”.
- „Ale dzisiaj wstałeś, umyłeś zęby, założyłeś okulary. To już jest wygrana walka”.
To, co dla zdrowego człowieka wydaje się oczywiste,
dla osoby z depresją może być gigantycznym wysiłkiem.
Doceniajmy więc małe kroki i nie wymagajmy cudów.
Nie oceniajmy po wyglądzie
Wciąż pokutuje wiele mitów na temat depresji,
że dotyka ona tylko osoby z nadwagą, starsze, „zaniedbane” czy takie, którym się nie powiodło.
To nieprawda.
Depresja nie wybiera.
Chorują też ludzie piękni, młodzi, sławni i bogaci.
Wystarczy spojrzeć na Matthew Perry'ego z „Przyjaciół”
czy Robina Williamsa – człowieka, który rozśmieszał miliony,
sam zmagając się z głęboką depresją.
Dlatego tak ważna jest rozmowa
Rozmawianie o tym, że depresja istnieje.
Mówienie o własnych trudnościach, bez wstydu i udawania.
Bo kiedy mówimy: „Tak, jest mi ciężko, ale idę do przodu”,
dajemy komuś innemu nadzieję, że on też może sobie poradzić.
Edukacja i otwartość to pierwszy krok
Depresja to nie słabość.
To choroba, którą można i trzeba leczyć.
A wsparcie – nawet to najprostsze, pełne empatii i czułości –
może czasem uratować komuś życie.
